کےها تےرا باگ وے رّبا!
کےها تےرا باگ۔
سّچ پکھےرُو ِاّتھوں اُّڈ گاے,
جھُوٹھ دے چّلن راگ وے رّبا!
کےها تےرا باگ۔
خُشیآں دے سبھ مےلے مُّک گاے,
دُّکھاں نُوں لّگ گای جاگ وے رّبا!
کےها تےرا باگ۔
پھُّلاں دے مُّکھڑے مُرجھا گاے,
کےهی لّگ گای لاگ وے رّبا!
کےها تےرا باگ۔
رات دی رانی دے مُّڈھاں وِّچ,
لُک کے بهِ گِآ ناگ وے رّبا!
کےها تےرا باگ۔
کّچیآں کلیآں توڑ لَے جاون,
راکھے نے جو ِاس باگ وے رّبا!
کےها تےرا باگ۔
گُوڑھی نیںدر توں هُن تاں اُّٹھجا,
‘بُّٹر’ کھولھ آپنی جاگ وے رّبا!
کےها تےرا باگ۔’’
