خبرَے کی کُجھ بول رِها سی رات جھنھاں دا پانی ۔
کِهڑے دُکھڑے پھول رِها سی نال جھنھاں دا پانی ۔
جیوےں پُورے چنّ دی پِآس سی اُهدے من دے اںدر,
اُّڈن نُوں پر تول رِها سی نال جھنھاں دا پانی ۔
مےرے واںگر خورے اُه وی میت گوا بَےٹھا سی,
لهِراں لهِراں پھول رِها سی نال جھنھاں دا پانی ۔
جُگنُوں, مَوسم چنّ هوا دا مُنسف بن بَےٹھا سی,
تارے هّتھیں تول رِها سی نال جھنھاں دا پانی ۔
اُںج تے وتناں دی هر ِاک شَے وّسے مےرے اںدر,
ےاداں دے وِچ ڈول رِها سی نال جھنھاں دا پانی ۔
پَےریں مےرے پَےںڈے بن کے دُور اُداس کھڑا سی,
مَےنُوں ٹال-مٹول رِها سی نال جھنھاں دا پانی ۔
کانِآں نال اُه بَےٹھا جیوےں گھُّپ هنےرے دے وِچ,
کِهڑی گُںجھل کھولھ رِها سی نال جھنھاں دا پانی ۔
مَےنُوں روکن خاتر بهِکے مےرے پَےراں دے وِچ,
هںجھُو اپنے ڈولھ رِها سی نال جھنھاں دا پانی ۔
'اکرم ساکِب' دُوری دے وِچ اکسر سوچنا واں مَےں,
کِنّاں مےرے کول رِها سی نال جھنھاں دا پانی ۔
