کھّچ نے سّچ لُکا لَےںدے نے جِهڑے
جیبھاں وےچ کے کھا لَےںدے نے جِهڑے
نِّکے نے اُه نِّکی نِّکی گّل نُوں
اَےوےں دِل تے لا لَےںدے نے جِهڑے
پھُّل بندے نے اُهناں دے ای مِسرے
رّجویں رّت پِآ لَےںدے نے جِهڑے
هو جاںدے نے انّھِآں توں وی بھَےڑے
سّک دا سُرما پا لَےںدے نے جِهڑے
چںگے رهِںدے آپنے آپ نُوں آپنے
بهِ کے دُّکھ سُنا لَےںدے نے جِهڑے
تھاں تھاں ڈِّگدے وےکھے نے مَےں سِر توں
وّڈیآں پںڈاں چا لَےںدے نے جِهڑے
روںدے وےکھے کّلِآں بهِ بهِ ‘سںدھُو’
بهُتے ےار بنا لَےںدے نے جِهڑے
