کھّکھا آکھدا کھولھکے نَےن دےکھیں, جگت مِتھِآ های کِ سّت ےارا ۔
ِاک روز مُسافراں لّد جانا, نهیں جّگ تے آونا وّت ےارا۔
جِهڑا اجِها ڈھےردے وِچ جانا, کلھ دےکھ لایں هووسی گھّت ےارا۔
اںت پوےںگا وّس هلال-خوراں, سینے ٹِکُو جّلاد دی لّت ےارا۔
کبر-کوٹھڑا جان اخیر تےرا, جیهدی وِچ جهان دے پّت ےارا۔
ساڈے واک تلوار دے واںگ تِّکھے, کِاُں نهی هوںودا جِگر تے پھّٹ ےارا۔
کاهدے واستے بےد-پُران کھوجے, جےکر سمجھِآ نا وِچوں تّت ےارا۔
کیتے اَوس دے هوںودے کںم سارے, بِناں هُکم نا جھُولدا پّت ےارا۔
جِّدھر چاںهودا پکڑ چلاںودا اے, پھڑی خسم دے هّتھ وِچ نّتھ ےارا۔
بِناں مُرشداں مِلے مهِبُوب ناهیں, گُراں باجھ نا هوںودی گّت ےارا۔
جِنھاں ِاشٹ مِل گاے برهم درِشٹ هوکے, توڑی تِنھاں نے بھرم دی وّٹ ےارا۔
تُوهےں بھالدا تے تُوهےں بھالنا اےں, دےکھیں کھولھ کے بھرم دی گّٹھ ےارا۔
تِّچر نهیں ڈھهِںدا بُرج هںگتا دا, جِّچر رُوه تے بُّت دا کّٹھ ےارا۔
بھرم کوٹ تے مايا هَے جان کھاای, کوای سُورمے جانگے ٹّپ ےارا۔
دےا سِںگھ تُوں بِسترا بنّھ چھّڈیں, دھُروں آونا ساهِب دا خّت ےارا۔
