کھںڈرات دی دیوار تے ِاک نام لِکھاںگا۔
مَےں اپنا کدے هال ڈھلھی شام لِکھاںگا۔
تکدیر نے برباد کِوےں کیتا هَے مَےنُوں,
تکدیر دی تدبیر نُوں پرنام لِکھاںگا۔
تُوں زِںدگی بےشّک مےرا نام بھُلايا,
مَےں پھےر تِرے نام هی پَےغام لِکھاںگا۔
سی ِاسدے سِوا تےری مُهّبت وی تاں کی شَےا,
هوٹھاں تے آ ٹُّٹِآ جو اُه جام لِکھاںگا۔
جِس وِچ تُوں گِلا کیتَے کِ مَےں خت نهیں لِکھدا,
اُس خت نُوں تبسرے لای تےرے نام لِکھاںگا۔
هَے جِسنُوں وفا کهِںدے کِسے ون ’چوں مِلےگی,
پر شهِر 'چوں هو چُّکی هَے گُںمنام لِکھاںگا۔
جے جاگ نهیں سکدے تاں جّگ سُپنا هَے آپے,
ِاس سّچ نُوں مَےں سَو وار وی پرنام لِکھاںگا۔
فِلهال غزل آکھی هَے جو هّڈیں هںڈاای,
جے پھےر کدی هويا تاں ‘ِالهام’ لِکھاںگا۔
