مااے هُن تاں جںگ کھتم هَے
تےرا پُّتر اجے وی جیوے
بھاوےں چھاپِآں تھانی لںگھدی
اّدھی توں وی اُتے پلٹن گای جھریٹی
تےرے پُّتر دے سارے اںگ نَوں بر نَوں نے
پر, اںدر کِسے بُرک سُٹِآ هَے
مَےنُوں اپنا آپ اَوپرا جاپ رِها هَے
مااے تےرے کول جے آيا
اپنا پُّت سِآن لایں تُوں
مااے هُن تاں جںگ کھتم هَے
درِآ دے پرلے کںڈھے تے اسیں کھڑے هاں
درِآواں دیآں لیکاں اساں مِٹا دِتیآں نے
هُن بںدِآں نُوں درِآ دی تھاں
واںگ لکیراں وگنا پَےنا
ساتھوں پراں کھڑے نے ساڈے کلھ دے وَےری
هںبھے ٹُّٹے هارے هواے
ساتھوں وّدھ جھریٹے جھںبے
دوهاں دے وِچکار کھلوتے
پھّٹڑ ٹَےںک تے جکھمی توپاں
دھرتی دی وّکھی وِچ ٹواے
اےدھر اَودھر ڈُلھِآ هويا
بںدے دی دےهی دا نِکسُک
نکس تاں سارے گھانی هواے
اپنے بُوٹاں والیآں لّتاں
اپنی وردی والیآں باهاں
کھّکھر-کھادھی دھرتی وِچوں
چُّک لِآاے
اجے وی مااے بهُت پِآ هَے
بںدے دی دےهی دا ملبا
اج نهیں تاں کلھ هُوںجھاںگے
مااے هُن تاں جںگ کھتم هَے
پهِلی چھُّٹی مَےں آ جااُوں
وےکھیں مےریاے بھولیاے مااے
هُن نا کِتے جگاایں مَےنُوں تڑک سوےرے
کّکر پانی وِچ نها کے
پوه مهینے باهر سُتیآں گلیآں کچھ کے
مَےں نهیں جانا
پاٹھ کرن پِںڈ دے گُردا'رے
مورچِآں وِچ
رّب نُوں بهُت دھِآيا
هُن جے کوای سهِون
رّب دا نام اُچارے
لّگے جیکن کھتم جںگ
نُوں مُّڈھوں سُّڈھوں پھےر لڑاںگے
باپُو دے پَےراں ’تے پُّتر مّتھا ٹےکے
مااے باپُو نُوں سمجھاایں
گھر آواں تاں
جںگ دیآں گھوکھاں نا گھوکھے
اسیں سِپاهی جںگاں لڑدے
جںگ دیآں کھبراں نهیں گھڑدے
اکھباراں دے واںگ بولنا
هالیں تیک نهیں مَےں سِّکھِآ
اُںنج برُوهاں وڑن توں پهِلاں
پَےںدی سّٹے
بےسک مےرا پاڑ کے جھّگا
مےری پِٹھ نُوں وےکھے پرکھے
اُس 'تے کوای داگ نا هواُو
