خت ’چ تِرا پَےگام نا هووے۔
ِاّک چھلکدا جام نا هووے۔
بُوهے تے دستک هوای هَے,
بھُّلی-بھٹکی شام نا هووے۔
وکت جِوےں هَے رُکدا جاںدا,
اّگے رستا جام نا هووے۔
توڑ دے سارے سنّاٹے تُوں,
ِاه بستی گُںمنام نا هووے۔
بستی وِچ کھےڈدے بّچے,
پھّکراں دا گُردھام نا هووے۔
رّب دا وی گھر-بار نهیں هَے,
ِاه گّل وی ِالهام نا هووے۔
