کھِںڈا کے آلھنے, تیلھے نِکھےڑ کے تُر گای۔
کِ ورکھا کوٹھِآں دے لےا اُچےڑ کے تُر گای ۔
اُه سُهدی رات جو آای سی رپھُوگر بن کے,
اُه بھَےڑی دِل دے سبھ ٹاںکے اُدھےڑ کے تُر گای ۔
مےری گُربت دے سبھ جکھماں نُوں چھےڑ کے تُر گای,
اُه چِّٹی کار جو مَےنُوں لِبےڑ کے تُر گای ۔
اُه کالی گرد جو ساون دی گھٹا ورگی سی۔
هنےری بن کے سبھ بُوٹے اُکھےڑ کے تُر گای ۔
اُه کےهی کھبر سی تےرے دروں جو آای سی,
مےرے وِسواس دے سیسے ترےڑ کے تُر گای ۔
بنايا مَوت نے جد شرنگاه مےرے گھر نُوں,
هےاتی وِلکدے باراں نُوں بھےڑ کے تُر گای ۔
