کھِڑ کھِڑ هّسدا سوهنا پھُّل گُلاب جِها ای لگدا اے
مَےنُوں مےرا سّجن وی پںجاب جِها ای لگدا اے
کھُوه کھلواڑے ڈےرے ڈںڈے هُّکے پانی ساںجھے سی
اُه وےلا هُن اّکھ ’چوں ڈِّگِآ خاب جِها ای لگدا اے
اّکھ تے اّکھ اے دِل وی مَےنُوں ِاس دھرتی دے پُّتراں دا
ستلُج جِهلم راوی بِآس چناب جِها ای لگدا اے
جِهڑی اّکھ نُوں سوهنے رّب دے بںدے سوهنے لگدے نے
اُهنُوں هر ِاّک پںچھی وی سُرخاب جِها ای لگدا اے
جِهڑے وےلے اّکھاں ساهوےں نُّچڑن بھِّجے والاں 'چوں
اَودوں ِاّک ِاّک مِسرا ِاّک کِتاب جِها ای لگدا اے
سّجن جےکر مهِںدی والے هّتھاں نال پِآون 'تے
سِّدھی گّل اے پانی پھےر سراب جِها ای لگدا اے
مَےں تے مَےں آں ‘سںدھُو’ جِهڑی رات نُوں وی نا آوےں تُوں
’کّلا چنّ نایں چانن وی بےتاب جِها ای لگدا اے
