کھوه کے کھُشیآں اںمڑی کولوں دے کے غم دے هار گِآ ۔
سّت بھَےناں دا کّلا ویرا کار ڈراایور مار گِآ ۔
تُوں کاغز دی کِشتی اُّتے پار سمُںدروں چّلِآ اےں,
اج تّک کّچے اُّتے تر کے کوای نهیں پرلے پار گِآ ۔
افرا-تفری تے خُد غرزی هر تھاں ڈےرے لااے نے,
ویراں وِچ مُهّبت کوای نهیں ےاراں وِّچوں پِآر گِآ ۔
ٹُّٹا دِل تے مواے جزبے جھُوّٹھے سُفنے اّکھاں دے,
تےرے نال گُزارِآ سّجنا هر ِاک پل بےکار گِآ ۔
'ارشد' آپنی بے وّسی دا کِس نُوں هال سُناواں مَےں,
اّج تے مَےتھوں پاسا وّٹ کے لںگھ کولوں دِلدار گِآ ۔
