کھُوه بڑے تھوڑھے بچے نے هُن
پر اُه کّلم-کّلے سُنّے جهے جِتھے وی هن
هنےرے توں سُرّکھِات نهیں
جو پِآس دے پّج اُّتردا هَے اُنھاں 'چ
تے مَوت بھر دےںدَے
سبھ توں بھولے-بھالے پںچھیآں دے آںڈِآں وِّچ
فسلاں لای بےکار هون توں بااد
کھُوه بڑے تھوڑھے بچے نے هُن
اُنھاں دی خاس لوڑ نهیں بھاگبھری دھرتی نُوں
پر هنےرے نُوں اُنھاں دی لوڑ هَے
کِسے وی گُٹکدی اُڈان دے وِرُّدھ
هنےرا اُنھاں نُوں مورچے لای ورتدا هَے
کھُوه بےشّک تھوڑھے نے هُن
سںکھ دی گُوںج راهیں نِّت ڈردی نیںد وِّچ
مَوت وڈِآاُںدے هواے بھجناں دی بھال وِّچ
تے اتیت گااُںدیآں بڑھکاں وِّچ
پر اجے وی کافی نے کھُوه
اُنھاں وِّچ هلک گِآ هنےرا اجے چِںگھاڑدا هَے
دُآ لای اُّٹھدے هّتھاں دی بُّک جو کھُوه سِرجدی هَے
سالم منُّکھ نُوں نِگلن لای
سِرف اُس وِچلا هی هنےر کافی هَے
ِانھاں کھُوهاں دے اںدر مےلھدا فنیار هنےرا
سُڑک جاںدا هَے, کِسے وی هِّک اںدر کھِڑدے هواے چانن دے ساه
کھُوه تُهانُوں جوڑدے هن موایآں سدیآں نال
کھُوه تُهانُوں گُوںج دے نشے 'تے لا کے
آپنے زخماں نُوں گااُنا سِکھااُںدے هن
کھُوه نهیں چاهُںدے کِ دھُّپ جاوے تُهاڈے چےتے 'چوں
کھوپِآں وِچ جُپن دا درِش۔
وستُو جاں مشین نهیں
هُن مُکںمل فلسفا نے کھُوه
کھُوه تاں چاهُںدے هن اُنھاں سںگ جُڑی هر بھِآنکتا
تُهاڈے اںدر پِچھلکھُری گِڑدی رهے
کھُوه تُهاڈے نال سفر کردے نے بّساں وِّچ
اُنھاں وِچلا هنےرا آدمی دی بھاشا کھوه کے
سِرف ممِآاُنا سِکھااُںدا هَے
کھُوه تُهاڈیآں چھاتیآں وِّچ سرسرااُںدے هن
جنازے توں پرتدے جد تُهاڈے وِّچ
بچے هواے هون دا شُکرانا گااُںدا هَے۔
بچاا دی آخری جںگ لڑدِآں هنےرا
بےهّد خُوں-خار هو چُّکِآ هَے هُن –
بچاا دی آخری جںگ لڑدِآں هنےرا
هر شَےا وِنّھدے هواے
تُهاڈی جاگدی هوای دُنیآں دے آرپار نِّکلنا چاهُںدا هَے
تُهاڈے بولاں دی لِشک 'چ سِںمن نُوں
هنھےرا آپنے گھُرنِآں سمےت بےهّد ترل هو چُّکا هَے هُن
اےنے ترل هنےرے دے خِلاف
هُن تُسیں پهِلاں واںگ نهیں لڑ سکدے
کوای سهُولتی تے انسردے دی ٹھںڈھی جںگ
اےنے ترل هنےرے دے خِلاف
تُهاڈا سُوِدھامای وجُود بڑا نا-کافی هَے
اےنے ترل هنےرے دے بِلکُل گواںڈھ جیںدے هواے
تُسیں نِهّتھِآں تُر نهیں سکدے۔
