ورھدی اّگ اںدر تّتی توی اُّتے,
وّکھری کَوم بناای اے خالسے نے۔
گرم رےت تے اُبلدی تےگ وِّچوں,
نویں زِںدگی پاای اے خالسے نے۔
زُلم کںبِآ نالے سںسار جھُکِآ,
جدوں تےگ اُٹھاای اے خالسے نے۔
چھالے چھالے سریر تے پاے اَےدھر,
اُّدھر جبر دے سینے وِّچ چھےک هو گاے۔
سبر وِّچ کُربانیآں دےن والے,
پںتھ وِّچ پروانے انےک هو گاے۔
کُٹل نیتی سرکار دی ‘جهی چلی,
زُلم هويا ِانساف دے ناں اںدر۔
اّتِآچار تسیهے وی لّکھ دِّتے,
زالم بَےٹھ کے کُفر دی چھاں اںدر۔
چںدُو چںدرے جھُوٹھے ِالزام لااے,
گُرُو گھر لای تھاں تھاں اںدر۔
اَےپر سِّکھی ’جهی گُلزار مهِکی,
شهِر شهِر تے هر گراں اںدر۔
پانی دےگ دا گُراں دی لگ چرنیں,
جدوں راوی دی هِّک تے وهِن لّگا۔
اُدوں راوی کُرلا کے بول اُّٹھی,
راج مُغل دا هُن نهیں رهِن لّگا۔
سِّکھ کَوم دی هَے وّکھری هوںد وےکھو,
خُونی ورکے ِاتِهاس دے بولدے نے۔
ِاهدا سبر ازمان لای ِاّک پاسے,
پانی تےگاں دے وِّچ پاے کھَولدے نے۔
کدی دےںدے نے بھاڑے کھوپڑی دے,
کدی نےزِآں تے سیس تولدے نے ۔
بںد بںد کٹا کے هّسدے نے,
گّل مَوت دی زرا نا گَولدے نے۔
اُس کَوم نُوں دایاے سبُوت کاهدا ?
جِهدے لای کُربانیآں دِّتیآں نے۔
بّچے نیهاں دے هےٹھ چِنوا دِّتے,
دِّلی وِّچ جُآنیآں دِّتیآں نے۔
کد تک رهےگا سینے دے وِّچ لاوا,
کد تک چھالے پِںڈے تے پااے جاسن ?
گرم گرم رےت دے بھر کڑچھے,
کد تک سیس اُّتے اُلٹااے جاسن ?
کد تک کھوپڑی چِرےگی خالسے دی,
کد تک سیس تے آرے چلااے جاسن ?
ماس پِںجدا رهےگا خالسے دا ,
بںد بںد کد تّک کٹااے جاسن ?
هُن تاں زُلم دی وےکھ لو هّد هو گای,
بلدے ٹاِار وی سینے تے پااے گاے نے۔
سِّکھ مُکے نا سِّکھی نے مُکنا اے,
تھاں تھاں تے بھاوےں جلااے گاے نے۔
ِاک دو جاں 25 دی دھارا کاهدی ?
وگدے هواے درِآواں دے زور اّگے۔
گُرُو خالسا ساگر توں ودھ ڈُوںگھَے,
چھلاں ِاهدیآں وّدھنا هور اّگے۔
ِاه کدے نهیں هُن سهِ هونا,
تکڑا پِّچھے تے روے کمزور اّگے۔
پںتھ جاگِآ لاےگا هّک آپنا,
پايا بتھےرا هَے دُشٹاں شور اّگے۔
کَوم لای جو جان کُربان کردَے,
اُهدا رهےگا نام جهان اںدر۔
اُهی ماجھی کِنارے تے پهُںچدا اے,
ٹھےلھ دےںدا جو بےڑا “تُوپھان" اںدر۔
