خُدا مَےں سمجھِآ جِسنُوں مُهّبت کرن توں پهِلاں
دغا اُه دے گِآ مَےنُوں ِاناِات کرن توں پهِلاں
کِوےں ِاتبار هُن کریاے شریفاں دی شرافت ’تے
بڑا ماسُوم سی اُه وی شرارت کرن توں پهِلاں
کرےگا کی بھلا اُه شخس کاروبار اُلفت دا
وفا جو وےچ آيا هَے مهُورت کرن توں پهِلاں
هماِات دے بهانے مُخبری ساتھی وی کردے نے
نهیں سی جاندا باغی بغاوت کرن توں پهِلاں
سزا دا رںج نا کوای گِلا بس اےس گّل دا هَے
اُه مےرے نال سی مےری شِکاِات کرن توں پهِلاں
