کھُلھیآں اّکھاں نُوں وی لّبھِآ نا جو۔
تےری مرجی اُس لای سُپنے پرو۔
اُه مُکّدس گرںتھ هَے ِاس دَور دا,
پڑھ سکو تاں آهِلو اُسنُوں پڑھو۔
جِںدگی دے ارتھ بدلنگے جرُور,
دِل نا چھّڈ تُوں هَوںسلا رّکھ کے کھلو۔
کوای نھےری هَے نا جھّکھڑ دُور تّک,
گھر دے بُوهے-باریآں اَےوےں نا ڈھو۔
ِاه بُلںدی تےرے هِّسے کِنّا چِر,
رهِ مےرے کّد دے برابر نیواں هو۔
