نیںد کھُّلھی مےری تڑکے تڑکے
نِںمے نِںمے چانن واںگُوں مَےں اُٹھ بَےٹھا
دھرتی دے پهِلے دِن ورگی چُّپچان سی
مےرے اںدر کوسے پانی دا ِاک چسما
آپنی کايا چںگی چںگی لّگے
جیا کردا سی آپنے آپ نُوں جّپھیآں پاواں
چھّت پاڑ مینار جِها اُّچا اُّٹھ جاواں
اُّچی ساری باںگ دِآں پَےگںبر واںگُوں
آپنے سهِر دے سِر تے کلگی واںگ کھلوآں
کںدھاں سرکن لگیآں
تے چھت آسمان دے واںگُوں پھَےلی
کايا وِچوں گںدھ اجنبی
تُوںبا تُوںبا ٹُّٹ کے دُور دِسَوریں پھَےلی
ساگر دے وِچ مِسری گھولی
تے مَےں کھِڑ کھِڑ هّسِآ
مےرے مُوںهوں
سُورج ٹوٹے ٹوٹے هو کے ڈِّگ رِها سی.....
مےرے روسندان 'چ سُّتا چِڑی-آلھنا
اُس دے وِچوں چُهر چُهر چُه جاگی
هُن مَےں چاهاں اپنا آپ سمےٹاں ساںبھاں
نِّکے توں نِّکا هو جاواں
وِچ آلھنے بَےٹھاں
چُهر چُهر چُه گاواں
نیںد کھُلھی مےری تڑکے تڑکے
نِّکے نِّکے چانن واںگُوں مَےں اُّٹھ بَےٹھا
