تُوں جے مِهر تے وی آ جاوےں
هُن جدوں
مےرے سُکھ دی جرا جرا پُوںجی
جھّکھڑاں, تُوفاناں دی زّد تے آای
سهِراواں دی رےتی واںگُوں
تھااُں تھااُں کھِّلر گای اے
هُن جدوں
جیون دی شهِد کٹوری اںدر
جّگ تے جّگ والے دی بےپرواهيوں کر کے
کُّجھ تےریآں بےمِهریآں پاروں
دُّکھاں, درداں, هَوکِآں, هاواں دی دردیلی زهِر دا
هِّک هِّک کترا
نُچڑ نُچڑ کے
اںتوں وّدھ کے
جین دے اںمرِت اںدر کَوڑاںگا
گھول گِآ اے
هُن جدوں
دوزخ دی اّگ چ نهاتا
سِکھر دُپهِر دا بلدا بھکھدا سُورج
مےرے سِر تے بول گِآ اے
تُوں جے مِهر تے وی آ جاوےں
فِر وی دّس تُوں مےرِآ سّجناں
کی هونا اَےں
