کی کھبر سی جّگ تَےنُوں ِاس تراں بھُّل جاِاگا
ڈاک نِت آاےگی تےرے ناں دا کھت نا آِاگا
تُوں اُسے نُوں چُّک لوےںگا تے پڑھےںگا کھت دے واںگ
کوای سُّکا پّتا ٹُّٹ کے سردلاں تک آِاگا
رںگ کّچے سُرکھیآں هوونگیآں اکھبار دیآں
تےرے ڈُّلھے کھُون دی کوای کھبر تک نا لاِاگا
رےڈیاَو توں نشر نِت هووےگا درِآواں دا شور
پر تےرے تھل تیک کترا نیر دا نا آِاگا
رهِنگے وّجدے سدا ٹےپاں دے وِّچ پّچھم دے گیت
شهِر دی روںدی هوا دا جِکر تک نا آِاگا
ِاس تراں سبھ جھُلس جاونگے تےرے ریجھاں دے باگ
موه دی سںگھنی چھاں دا تَےنُوں, کھاب تک نا آِاگا
تُوں بھلا کی کر سکےںگا اَوڑ دا کوای ِالاج
هںجھُو ِاّک آاےگا, اُه وی پلک تے سُک جاِاگا
سڑک تے وےکھےںگا نںگے پَےر بھّجدی چھاں جِهی
ِاه مُهّبت هَے جاں, ےاد کُچھ کُچھ آِاگا
