هُن جدوں
بّلداں دے گل
چھنکدیآں نهیں ٹّلیآں
مےلے 'چ مُٹِآر دی
جھاںجر
کھَورُوں نهیں پااُںدی
سںماں والی ڈاںگ
موڈھے 'تے
سوںهدی نهیں
کامِآں دے پُّت
بُّت بن
هر رُّت 'چ
بھٹکدے نے کںماں لای
پھسلاں 'تے گھُںمدے نے
بّدلاں دے سااے
ساهُوکاراں دے جااے !
پانی دی تھاں
پینی پَےںدی اے
زهِر...
کهِر ساںای دا
پھِر تُسیں کِںجھ
آکھ دِںدے هو
سبھ کُجھ مُبارک ! !
