هُںدا سی اےتھے شکھس ِاک سّچا کِّدھر گِآ
ِاس پّتھراں دے شهِر 'چوں شیشا کِّدھر گِآ
جاںدا سی مےرے پِںڈ نُوں رستا کِّدھر گِآ
پَےڑاں دی شاِاری دا اُه ورکا کِّدھر گِآ
جد دو دِلاں نُوں جوڑدی ِاک تار ٹُّٹ گای
سازِںدے پُّچھدے شاج نُوں, نگما کِّدھر گِآ
پلکاں وی کھُوب لںمیآں, کجلا وی کھُوب پر
اُه تےرے سُهنے نَےناں دا سُپنا کِّدھر گِآ
سبھ نیر گںدھل, شیشے دھُںدھلے هواے ِاس ترھاں
هر شکھس پُّچھدا اے, مےرا چِهرا کِّدھر گِآ
سِّکھاں, مُسلماناں اتے هِںدُوآں دی بھیڑ وِچ
رّب ڈھُوںڈدا پھِردا مےرا بںدا کِّدھر گِآ
دھُکھدی زمینوں اُّٹھ کے ارشاں 'تے پهُںچ کے
دھُوںآں کھِلاا نُوں پُّچھدا; اّلا کِّدھر گِآ
سّچے نُوں سّچا جھُوٹھے نُوں جھُوٹھا اُه کهِ سکن
هااے اُه جِگری ےاراں دا جِگرا کِّدھر گِآ
بنِآ کھبر اکھبار دی, رّدی 'چ وِک گِآ
ٹُّکڑا جِگر دا, نَےناں دا تارا کِّدھر گِآ
هر وار چھّبی جنوری ماےُوس پرتدی
لّبھدی هَے رُّکھ جو رّت دا سی سِںجِآ کِّدھر گِآ
کِّتھے گاے اُه ےار مےرے, مےرا آسرا
اُه دھرما, کرما, سُّچا تےرا پِآرا کِّدھر گِآ
چُّپ هو گاے ِاک چھنکدی جھاںجر دے بور جد
مےلے 'چ شور مچ گِآ مےلا کِّدھر گِآ
هّسدا هَے اُس تے پوچ نواں, پُّچھدا ِاک بزُرگ
جاںدا سی دِل توں دِل نُوں جو رستا کِّدھر گِآ
شاِار تےرے کلام وِچ هُن پُکھتگی تاں هَے
ستراں 'چوں پر اُه تھِرکدا پارا کِّدھر گِآ
'پاتر' نُوں جان جان کے پُّچھدی هَے اّج هوا
رےتے تے تےرا نام سی لِّکھِآ کِّدھر گِآ
