کِدھروں وی نا آوے 'واز زمیراں دی ۔
لںبی تان کے سو گای رّت سریراں دی ۔
بھاوےں سِر تے باهواں دھرکے روںدے رهے,
کںدھوں باهر نا نِکلی واز اسیراں دی ۔
سارا شهِر بچاواں دُّکھ-تُوفاناں توں,
هِّک تے جھّلاں واچھڑ غم دے تیراں دی ۔
وےلے نے تے سارے نکش بھُلا چھّڈے,
شکل پچھانی جاںدی نهیں تسویراں دی ۔
ِاک دِن ےاد کرےںگا ےار وفاواں نُوں,
هُن تے کدر نهیں کردا وگدے نیراں دی ۔
لوک 'ملُوک' دا هسدا چِهرا وِهںدے نے,
گِنتی کَون کرُوگا غم دے تیراں دی?
