کِها مَےں وی مُبارک اُس نُوں آپنی هار دے پِّچھوں۔
مےرے راهیں اُه پھُّل بنِآ, مےرے ِازهار دے پِّچھوں۔
تڑپدی ترب مےری سُر لای فنکار دے پِّچھوں,
کِوےں بَےٹھاں مَےں چُّپ دی گود وِّچ ٹُنکار دے پِّچھوں۔
اُه اکسر آکھدا مَےنُوں کِ هو سَوڑا نا وگِآ کر ,
گِآ پُّٹِآ جڑھوں هی اُه مےرے وِستھار دے پِّچھوں ۔
مَےں پربت سِر تے چُّکی پھِر رِها ساں آس تےری دا,
تے هَولا پھُّل هويا هاں تےرے ِانکار دے پِّچھوں ۔
چُپھےرے شور توں ڈر کے ساں بھّجِآ شاںت هوون نُوں,
مَےں مُڑ آياں تےری جھاںجر دی ِاّک ٹُنکار دے پِّچھوں۔
لچیلا باںس هاں سںکوچ نا کوای لِپھن وِّچ مَےنُوں,
مَےں اکسر اُّٹھ جاںدا هاں هوا دے وار دے پِّچھوں۔
