کِهدے کول سار هَے
آپنے بیتے پلاں دی داستان نُوں
سںبھال سںبھال رّکھن دی دِل دی کِسے نُّکر 'چ
تُوں ِاس تراں نهیں سی جانا
اجے سُّتے پاے سن کای خاب
اجے نهیں سی آای
کای سُّتے پاے زخماں نُوں جاگ
اُداس هواے سُفنے
جد وی ٹُّٹ کے سَوںدے نے
ڈِّگ پَےںدے نے اےدھر اَودھر
جے اُٹھااُ تاں وِردے نهیں کای کای سدیآں
اُهناں 'چ پھِر زِںدگی دے
هادسِآں دا زِکر لِشکن لگدا هَے
پھِر هاسِآں کِّلکاریآں بِن
وِچرن گُآچن کھےڈن لّگ پَےںدے نے
تُوں چلی گای
کُجھ سُفنے تاں تےریآں پَےڑاں لّبھن ٹُر گاے
جو بچے اُه کںدھاں نال سِر لا کے ڈُسکدے رهے
ِاںج آم هی هُںدا آيا هَے
چنّ سِتارِآں نال
تے ٹُّٹے هواے لارِآں دے نال
تَےنُوں ےاد وی نهیں هونا
کِ کِںج رويا اَوس رات دا چنّ
کِںج مهِفل اُّجڑی تےرے شباب بِن
سُفنِآں نے تاں اںت مرنا هی هُںدا هَے
چاهے تےری گود 'چ مر جان
جاں ڈُّب مرن کِسے ڈُوںگھے سمُںدر 'چ
سانُوں وی هُن چھُپن دا کھَوف نهیں رِها
هادسے وی جِّت دے جھُولدے پرچم جاپدے نے
اسیں تاں سلیب تے وی اُندے رهِںدے هاں چاا
مهِبُوب دی مهِفل 'چ وی
بںدا زِهبا هی هُںدا هَے
هِّک 'چ ڈُّبے نزراں دے تیر لکوںدا هی رهِںدا هَے
راهاں 'چ وی جے پهِنن نُوں مِلدے هن
تاں کھںجراں ورگے پهِر
جاں اںدر دھُر کِتے چھُپیآں کٹاراں
کوای نهیں پچھان سکدا
آپنے هِّسے دی گولی دی آواز نُوں
اّج دے مَوسم 'چ
کِسے نُوں نهیں پتا
کِ کِدھروں آاُنا هَے مَوت دی کالی هنھےری نے
کِوےں جوڑاں هُن
تےری اُڈیک 'چ تِڑکے سُفنِآں نُوں
کِںج چُگاں زخم
کھِّلرِآں تےرِآں چاواں 'چوں
مهِکاں جے کّٹھیآں کردا هاں
تاں کِر جاںدیآں هن چےتِآں 'چوں
کَےنوس 'تے جے رںگ چھےڑدا هاں
تاں تےرا چِهرا بن جاںدا هَے پھُّل بنااُدِآں بنااُدِآں
