کِنّا پِآر هو گِاَے تےرے غماں دے نال۔
جاگِآ هاں رات بھر مَےں وی شمھاں دے نال۔
هويا کی! رات نے سِآه کیتی دُمےل جے,
رںگاںگے رَوشنی دیآں پھِر سرگماں دے نال۔
غم دے تُوفان اَوڑکاں دی پرکھدے وفا,
زِںدا نے پر مُهّبتاں تےرے دماں دے نال۔
تارا جے تےرے نام دا توڑاں مَے ارش توں,
بیتےگی اےس رات کی! پھِر کهِکشاں دے نال۔
دِّلی, انںدپُر دے وِچ رهِںدی هَے بھٹکدی,
چِّلے تے چاڑھے تیر تُوں جِهڑی کماں دے نال۔
