نِّسل دےه نُوں
نِسپھل سوچا
دی جو سوںک جهی لّگی هَے
تن دے تےه نُوں
ِاسنے مِّٹی کر دےنا هَے
سںسے نال سراپی سُرت سمادھی
کِسنُوں کاهدا ور دےنا هَے۔
ِاںجھ هويا تاں کی هواےگا
اےداں کِّداں جی هواےگا۔
املاں باجھ کھِآل جںگالے
رُوه هںگھالن
هّڈ دھُّکھدے جِاُں بھِّجِآ بالن
مرگ نهیں مُکتی دا مارگ
نا کترے نا ساگر تھینا
مِهنت سدکے سپھلا جینا
کارج کریاے
کِرت کماای انّ جل هووے
اںمرِت ورگا
کرنی دا مِّٹھا پھل هووے۔
