کِرچی کِرچی لَے کے دِل دی پارا پارا کھےڈے
راتیں مےری اّکھ تے مَےں ساں تارا تارا کھےڈے
مَےں بھرواسے تے بھرواسا اُه دھوکھے تے دھوکھا
جِهڑا جِهڑا رںگ سی دووےں سارا سارا کھےڈے
کای واری نے هوایآں ِاّتھے ِاںج دیآں وی کھےڈاں
کسماں کھا کھا کے وی لوکیں لارا لارا کھےڈے
کُجھ وی هُںدا جهِراں هّتھوں هرنا نایں سی کھںڈاں
دووےں گھر نا جےکر هُںدے کھارا کھارا کھےڈے
پَےراں اُّتے تھّپے گھر نایں اّکھاں وِچوں نِکلے
مِّٹیاَو مِّٹی هو کے جِّتھے گارا گارا کھےڈے
اُّتھے مُڑکے پَےر پَےر تے کھےڈ دیآں نے دھُّپاں
جِهڑے پِںڈ وِچ رُّکھاں اُّتے آرا آرا کھےڈے
آاُںدا آاُںدا آ جاںدا اے ِاّک دِن کھےڈاں تھّلے
‘سںدھُو’ بںدا جد وجُودوں بھارا بھارا کھےڈے
