تُوں بےدردی هو !
تُوں بےدردی هو, دُّکھ درداں دا, کِس دے کول سُناواں ۔
مےرے مگر چِراں توں لّگِآ, بھُّکھ دا ِاّک پرچھاواں ۔
مَےں مر جاں تاں بےشک مر جاں, نا مردا پرچھاواں ۔
تُوں بےدردی هو !
تےرے جھُوٹھے واادے دی مُّٹھ, سّکھنے ڈھِّڈ وِّچ پاواں ۔
ڈھِّڈ هَے کِ بس پھِر وی نِکلن, ِاس توں هَوکے هاواں ۔
تُوں بےدردی هو !
کرچ لتڑ لتڑ کے لںگھے, پَےر بِآایآں پاٹے ۔
آ کنکاں ! دے مّتھِآں وِّچوں,سِںمدا کھُون وِکھاواں ۔
تُوں بےدردی هو !
شَوک مےرے 'تے دَور تےرے دا,کدم کدم 'تے پهِرا ۔
پھِر بُّکل وِّچ اُّگِآ سُورج کِهڑی کُوٹ چھِپاواں ۔
تُوں بےدردی هو !
اّٹنا والے مُّکِآں دی جد, کںدھ مهِل تے کڑکی ۔
پھِر نا سَوں سکن بے-غم هو, تےریآں بھَےناں, ماواں ۔
تُوں بےدردی هو !
هُن مُڑھکے دی دھُّپ مُڑگی, کر کے کتل هنےرے ۔
تاهیاُں تاں مَےں آپنی کُٹیآ, آدر لای سجاواں ۔
تُوں بےدردی هو !
