کِس کِس دِشا توں شام نُوں آوازاں آاُںدیآں?
بںدے نُوں بِهبل کردیآں پاگل بنااُںدیآں۔
فنُوس نے, ِاه شما هَے, اهُ جوت هَے, ِاه لاٹ
تے دُور کِدھرے ماواں نے دیوے جگااُںدیآں۔
لُونا اگن, سُںدراں ندی تے دھرت ِاّچھراں
جوگی نُوں وار وار نے پُورن بنااُںدیآں۔
دربار اےدھر ےار اَودھر جان اهُ ایمان
کای وار جِںداں اےس چَوراهے 'تے آاُںدیآں۔
بےچَےنیآں, غمگینیآں, سوچاں دی کَےد 'چوں
شاِار نُوں اںت اُس دیآں نزماں چھُڈااُںدیآں۔
پّتِآں دے پَےراں وِّچ نا جے پازےب پااُںدیآں
پتجھڑ دا بوجھ کِس ترھاں پَوناں اُٹھااُںدیآں۔
هُںدے نے پّتے رُّکھاں دے جے کر سُراں جهے
پَوناں اُداس ساز فِر کِهڑا وجااُںدیآں۔
ڈُّبدا نا نیلی جھیل وِچ سُورج جے سںدلی
تاں شهِر مےرے شربتی شاماں نا آاُںدیآں۔
