کِس شهِر دے وِچ آ گای اُّڈ کے هَے اںدلیب۔
پِّچھے هَے کفس جھُولدا اّگے کھڑی سلیب۔
جںگل تمام سڑ رِهَے تّتی هوا دے نال,
کِس شاکھ اُّتے بهِنگے پںچھی مِرے نسیب۔
مںگےں جے سِر تاں پےش کرنگے تلی تے دھر,
ِاس دےش دے لوکیں کِوےں نے پھِر تِرے رکیب?
هُںدا جے روگ تاں کُای کردے ِالاج وی,
ِاس بے-کراری دا نهیں لّبھدا کِتوں تبیب۔
رَوشن هَے اُفک هو رِها, مهِکے نے باگ ون,
کِسدا خِآل آ رِها, دِل دے مِرے کریب۔
‘اجمےر’ تےرے نال هی کھاموش هو گِآ,
ِاه شهِر وی تےری ترھاں ! کِنّا هَے بد-نسیب۔
