کِسے دا سُورج کِسے دا دیوا کِسے دا تیر کمان
ساڈی اّکھ چوں ڈِگدا هںجھُو ساڈا چون-نِشان
تانسےن توں باپ دا بدلا بَےجُو لَےن گِآ
تان سُنی تاں کِر گای هّتھوں هںجھُو کِرپان
کالی رات ورانے ٹِّلے اےداں برسے میںه
جِاُں کوای ادھکھڑ اَوت جنانی ناهوے وِّچ شمشان
رات ٹِکی وِّچ رووے شاِار جاں لّکڑ دا کھُوه
دوهاں اُّتے هّسی جاوے اّج دا جّگ جهان
ٹِںڈاں دے وِّچ گُٹکُوں بولے کدی نا چّلے کھُوه
ٹِںڈاں وِّچ مےرے بچڑے سُّتے بّچڑِآں وِّچ جان
دھُکھدی دھرتی, تپدے پَےںڈے, سڑدے رّب دے جیا
شاِاد اَوهی رّب هَے جِهڑا چُّپ لِشکے اسمان
