کِسے کھاب جاں کھِآلوں, کِسے شکھش دے جمالوں
بلِهار هو کے مرنا, کُربان هو کے جِاُنا
سینے دے نال لا کے, دھڑکن دے وِچ رلا کے
کوِتا دے نال کویاَو, ِاک جان هو کے جِاُنا
جگنا مشال بن کے, جِاُونا مِسال بن کے
چھُّپنا نا اَوهلِآں وِچ دھڑِآں جاں ٹولِآں وِچ
جیون دے پل ن ڈرنا, ساڈی تراں ن کرنا
گھُٹ گھُٹ ن اَےوےں مرنا, اَےلان هو کے جِاُنا
هاں مَےں وی جاندا هاں ِاکھلاک دے تکازے
سبھ رِشتِآں دی سیما هر ساک دے تکازے
رُکدا ن کھُون ِاه نے دِل چاک دے تکازے
کی رّت دے پُتلِآں نے چّٹان هو کے جِاُنا
بےداگ نے اُه سارے بّس داگدار مَےں هی
اُه لِشکدے نے شیشے مَےلی نُهار مَےں هی
تُسیں کھُد هی دھِآن مارو, کِنّا کٹھِن هَے ےاروں,
اےنے کھُداواں اںدر ِانسان هو کے جِاُنا
ِاک دُوسرے دے دُّکھ دا هی سانُوں آسرا هَے
سارے اُّجڑ گاے هاں بّس ِاهی هَوںسلا هَے
کِآ بات هَے ِاه وّسنا ِاس اُّجڑِآں دی بستی
کِآ بات هَے ِاه اےنے بےجان هو کے جِاُنا
ِاس کهِر پهِر اںدر اّول لُکے هی رهِنا
دروازِآں دے پِّچھے ےارو رُکے هی رهِنا
آاُنا پِآ جے باهر تاں تیر هو کے آاُنا
جِاُنا پِآ نگن تاں کِرپان هو کے جِاُنا
ِاه شهِر شهِر اُه هَے ِاه پهِر پهِر اُه هَے
پّتھر دے بُّت نے سارے چھویآں دی رُّت نے سارے
پَےسے دے پُّت نے سارے اےتھے بول کهِنا سّچ دا
هَے ِااُں جِوےں کِ کّچ دا سامان هو کے جِاُنا
کی موڑ مُڑ گاے هاں گَےراں نا' جُڑ گاے هاں
جِهدے گل سی هار هونا اُهدی هِک 'چ پُڑ گاے هاں
کی جِاُن هَے ِاه اےداں ویران هو کے جِاُنا
آپنی نزر 'چ آپنا اپمان هو کے جِاُنا
