کِسے نے ساڈی بات نا پُّچھی, کِسے نا درد پچھاتے ۔
دردی نهیں جے ِاّک دُوجے دے کاهدے رِشتے ناتے ۔
کِس چاا پِّچھے ٹُر پاے خالی پھڑ کے واا دی اُںگلی,
کِس اُمیدے چھّڈ آاے ساں وِهڑے بھرے-بھراتے ۔
نا اُّپر اسمان اساڈا نا تھّلے کوای دھرتی,
اساں تے بھاایآ مُّڈھ-کدیموں بے-اسلے بے-زاتے ۔
پور-پور وِچ سِمدی جاوے, اّج بےسُفنی نیںدر,
کِس کںم آاے ساںبھ کے رّکھے ورھِآں دے جگراتے ۔
شهِر دیآں خالی سڑکاں تے 'اںجُم' کّلم-کّلا,
نا پھِرِآ کر لا-لا کے خُشبُوآں رات براتے۔
