کِسے سونے دے کن نُوں هی زمانا اگن وِچ پاوے
کِ زّرا خاک دا تاں ِامتِهاناں نُوں ترس جاوے
اجے کاهلا ن پَے تَےنُوں تراشےگا زمانا ِااُں
کِ لّکھاں نھےرِآں نُوں چیر کے تےرا جلَوا آوے
مِلے نا زخم جد تک, رُّکھ نُوں وی فل نهیں پَےںدا
سِتم سهِ کے زمانے دے هےاتی 'تے لِشک آوے
بُجھے هواے چراگاں نُوں کِسے نے پُچھِآ تک نا
کِ بلدے دیوِآں نُوں هر هوا هی پرکھ کے جاوے
