کِّتھے جاواںگے هُن

ڈاکٹر امرجیت تانڈا

کِّتھے جاواںگے هُن

گھر گھراں چوں باهر نُوں ٹُر پاے هن

ِاس مَوسم وِّچ

گھر مکان بن جاںدے هن

ِاّٹاں جوگے هی رهِ جاںدے نے سُپھنے

چِر هويا

پهِچان لَےںدے سن

گھر گِآں نُوں کدے

بےپچھان جِںدگی وِچ سںگیت نهیں وسِآ رهِںدا

گھر هُن بُّڈھے هو گاے هن

پَےراں هےٹھوں پَےڑاں مِٹ گایآں هن

تلیآں چوں تکدیراں کھُر گایآں ه‌ن

وِهڑے وِچ پِّتراں دے پرچھاوےں

گھُںم رهے هن

گلیآں وِچ سهِم گےڑے ماردا هَے

کِّلیآں توں تسویراں ڈِّگ پایآں هن

پوٹِآں چ سماں نهیں رِها

چےتے چ هی دوست سَےر کردے مِلدے هن

نسیب تاں وِهڑے چوں

بهُت چِر هوياں

چیں چیں کردیآں چِڑیآں لَے گایآں سن

تے ماسیآں مامیآں دے سُنےهے

مُڑ کے کاں نهیں دےن آاے

سُنےهِآں بگَےر ریجھاں نهیں اُگمدیآں

کھاباں بِن پهِر نهیں اُن هُںدے

شیشا تاں دیوار توں

اَودن هی تِڑک گِآ سی

جدوں بی جی نهیں سی آای

کِسے وی پاسِاُں

نا هی کِسے نے بُوها کھولھِآ سی

دراں تے بںد بُوهے

کِهدے نال گلوّکڑی پااُن

لِشک نهیں رهی نجر وِّچ

ااُدھ هںڈھااُںدے کّلے وَےراگے

ڈھّٹھے گھراں دیآں چوںدیآں چھّتاں

سِرپھ لّپ کُ رِسماں هی

بکھسن جوگیآں رهِ گایآں

جے بی جی گھر هواے

تاں اُهناں نے وی هَےران هو جانا سی

پُّت باپ توں بُّڈھا کِوےں هو گِآ

کِهڑے ِاهنُوں جھورے کھا گاے

کِهدیآں لّگیآں ِاهنُوں بد-دُآواں

مےرا سوهنا پُّت کِّڈا جُآن هُںدا سی

ِاه سوچ لَے کے

کِّداں جاںواںگا پِںڈ نُوں

کِهنُوں وِکھاواںگا ِاه بُجھِآ هويا چِهرا

بُّڈھے وکت

ڈںگوریآں لَے چھُپ گاے هونے

رّب اّگے کدے نهیں مِلِآ

هُن کِّتھو بھالاںگا

سوےرِآں چ سُورج نهیں هونے

ساماں دیوِآں نُوں ترسدیآں هونگیآں

سڑک دے موڑاں تے گولیآں اُڈیکدیآں هونیآں

ماں کِتے جُوڑا کر رهی هونی

لاڈلے دا آکھری وار

باپُو هِّک نُوں لا کے بَےٹھا هونا

پُّت دے سّجرے پھُّل

گُآچا بچپن جھاکےگا

راهاں تے رُّکھاں چوں

ےار لںگھنگے نےڑيوں دی

مّتھے تے هّتھ دھر کے پچھاندے مِلنگے

کھےڈاں ےاد آاُنگیآں

ِاکّٹھِآں نے کھےڈیآں

بھُّل جانگے هاسے ٹھّٹھے

اّکھاں نم هون لای

هںجھُو لّبھنگیآں

باںهاں اُّٹھنگیآں تاں سهی

پر اُهناں چوں موه مرِآ هووےگا

بُّلھ مُسکراهٹ ٹولنگے

دوستاں نُوں دھرواس دےن لای

ےاراں دا موه تاں بهُت آوےگا

پر ےاری دی تڑاگی

ٹُّٹ گای کِتے دُور ڈِّگی دِسےگی

ڈُّسکنگیآں تاں سهی پلکاں

بھاوےں پل بھر لای هی سهی

پر هںجھُو نهیں لّبھنگے اّکھاں 'چوں

چِراں دے گُآچے پُرانی ےاری والے

هںجھُو نا هون تاں

هِّکاں توں بھار نهیں تِلکدا

رُوهاں مُڑ اَونیآں نهیں جگدیآں

چاچیآں تاایآں مّتھا چُںمنگیآں

پِآر دےنگیآں چُنّی دے پّلے نال هّتھ پُوںجھ پُوںجھ کے

پر مّتھے وِچلی رَوسنی نُوں نهیں سمجھ سکنگیآں

بُّڈھے وکت

اںتِم سمےں دی اُڈیک کردے

اتیت دی کتھا سُنااُںدے

بھلِآں وےلے دی گّل کردے مِلنگے

"پُّت جِاُںدا رهِ وّڈی اُمر هووے تےری" کهِ کے لںگھ جانگے کول دی

کِّتھوں لّبھاںگا

راکھ هو گاے اسیساں والے هّتھ

کبراں چ جگدے بُجھدے دیوِآں چوں

کِوےں پچھاناںگا

ماں باپُو والا چںدرما

بلدیآں چِکھاواں

کِّتھے پچھاندیآں هن

آپنے بُجھ گاے سِتارِآں نُوں

سِوِآں دی راکھ

کد کردی هَے واپس

گُآچے سُپنِآں نُوں

آپنے اُّجڑے گھر

سُنّیآں دیواراں توں

کِّداں لّبھاںگا

ٹںگے پھٹے پُرانے جھّگے پجامے

پاپا بیجی دی پھوٹو

تے کےرن نُوں کِّتھوں بھالاںگا اّتھرُو

آپنی پُرانی پھوٹو توں

کِںجھ چُّک کے لِآواںگا اّکھاں

پںگھُوڑے چوں کِںجھ لّبھاںگا

گُآچے توتلے گیت تے جھُوٹے

چھّتاں تے گُںم هوایآں باتاں

تے چور سِپاهی

رهِراس جد سُرُو هووےگی

کبراں تے چِراگ جگنگے

سُنِّآں بُوهِآں دا چےتا ستاوےگا

ےاداں وِچ وسےگا اُّجڑِآ پِںڈ

جاں اُه جِهڑے مےرے اںبراں ورگے سن

ِاس سمےں ِاکّلا وکت نُوں

هّتھاں وِچ پھڑ کے بَےٹھا هوواںگا

تے جدوں اّکھاں کھُّلھنگیآں

تاں سّبھ سُپنے کھُر جانگے

رےت واںگ کِر جاوےگا

مساں مساں مُڑ اُّسرِآ نگر

دھرتی تے سُّک جانگے

کِر دو کُ بچے هںجھُو

بهُت مُسکل هو گِآ هَے

هُن بچپن نُوں نال لَے کے گلیآں وِچ نّچنا کھےڈنا