کو پھرِآد هوا 'تے سُّتی,
سّتھراں اُّتے ڈولے۔
کّتک دی پُنِّآ نُوں چُںمھدی,
سُّکے سراں دے چولے۔
وِچھڑے لوکاں دا من لُوںهدی,
داوا اگن وِڈانی۔
بھکھدے نَےناں نُوں آ چھوںهدے,
تِڑ دے سیریں پانی۔
هںجھُوآں اُّتے اندِّس وجدے
بهُت مهین سںگولے۔
مےرے وڈ-وڈےرِآں دے من,
بهِ سّتھریں کُای پھولے۔
بُّڈھیآں ماواں دیآں پھرِآداں,
برِچھاں تاایں بُلاون ۔
کنّ سبنم دے دُّکھ پُرانے,
بول ابول سُناون۔
وِچھڑے لوکاں دے مےلے وِچ;
من سِّک سِّک سدھرايا۔
داوا-بڑوا اگن دے چّکر,
گھاِال بوٹ تِهايا۔
هواے اسگاه تڑپ کے رولے,
بوٹ نے رمج پچھانی۔
مهاں اگنیآں جان ن سکیآں,
تِڑ دے سیریں پانی۔
کدے کدے مستک نُوں چھوںهدی,
کُولی انهّد کانی۔
پردےساں وِچ دےساں واںگُوں,
کَون مِلے اّج جانی !
موایآں رُوهاں تاایں وِهاجن,
رمجاں پھِرن باجاراں۔
مناں دے اُهلے کھڑھ کھڑھ تّکن,
دُور جھناں تک باراں۔
هری بھری راوی دے کںڈھے,
وَےن پااُن کُای آوے۔
پھےر هےا دے پردے اُهلے,
روِا روِا لُک جاوے۔
هںجھُوآں دی کھاری چ گھُںمن,
مےلے وِچ تاجیراں۔
چھُپ گُناه دے پَےںڈے دےکھے,
ندیآں چیر پھکیراں۔
ننکانے دیآں گلیآں دے وِچ,
کملی جِںد بےگانی۔
بھُّلے کَول دھُوڑ 'چوں لبھدی
تھل روهی دیوانی۔
موایآں رُوهاں گھُںمن پایآں
اّپنی اّپنی رےکھے۔
سُپنے دی ِاک منی چِروکی
نیںد دھرت دی دےکھے۔
ِااُں مَےں رُوه 'تے ساںگاں لّگن
جِس دا کِتے ن سانی۔
جِوےں کِسے سبنم 'تے وّجے
سمِآں دی تُگِآنی۔
جھرن کدے ناگ دے پھن 'چوں
ٹُونےهارناں منیآں۔
سّتھراں 'تے سُّتِآں نُوں چھےڑن
رُوپ چاننی انیآں۔
سںجھاں دی دستار سجاای
سِںگھاں دا من بھرِآ۔
جامن بنے گھراں دا ماهی
دےس بےگانا جرِآ۔
ون دے هےٹھوں 'واج سُنی مَےں
پھَےل گای وِچ باراں,
موه دھرت دا چا کے تّکِآ
چور, ےار, اسواراں۔
وِچھڑے لوکاں دے مےلے وِچ,
هےک چھےڑُوآں چھوهی۔
وناں دے بیج بیج نُوں جھُونے,
وان وجد دی کوای۔
هاِا پر جِنھاں بُوهِآں ساهمے
چاای اساں نے کھاری۔
هُن اُه مهِل هلاهل سُّتی
توڑ سِکھر دی باری۔
هاِا مَےں جِنھاں بیجاں اںدر
اجل توں کَول چھُپااے۔
برِچھ بنے تاں پّتِآں اںدر
چھُپے پرےت دے سااے۔
پل وِچ دےس پرااے هو گاے
نَےن ماسُوم ن بولے۔
سمےں دیآں دھُّپاں ن رُکیآں
ٹِںگھاں نے پھن کھولھے۔
هّتھ مروڑے ڈُب ڈُب جاوے
جِںد باُرانی مےری ?
دھر دے چھتر وِسَےلے هےٹھاں
نیںد بُلاواں کِهڑی ?
وّڈ پھرےب کرے پِآ دُوتی
بدل سماں پرچھاواں۔
نیںد دا کی ِاتبار هَے ےارو
پَےںڈے نال لِجاواں۔
