کوای وی راه نهیں هَے آسان زِںدگی دا
هر موڑ ’تے پِآ هَے سامان خُدکُشی دا
غَےراں دے وار ’تے وی اُه داد دے رهے نے
اُه خُوب جاندے نے اںداز دُشمنی دا
سِر ’تے کھڑا سی کاتِل, بچنا بڑا سی مُشکِل
هويا جدوں سی مَےنُوں اهِساس بےخُدی دا
تےرے بگَےر وی هَے هر چیز تھاں ٹِکانے
بس گُںم هو گِآ هَے ِاتبار آدمی دا
اَےوےں جواربھاٹا بدنام هو گِآ هَے
سارا کسُور تاں هَے اُس رات چاننی دا
مهِفِل دا کی مزا هَے جےکر ‘امر’ ن آيا
اُسدے کلام اںدر هَے رںگ پُختگی دا
