هکیکت هَے کِ اُه هر وکت مےرے کول رهِںدے نے,
مےرے دِل وِّچ جو گّل هَے اُهی گّل کهِںدے نے۔
همےشاں من دے اکاشاں تے اُه چھااے نے گھٹا بن کے,
مےرے ِاس دِل دی وادی وِّچ ندی بن کے اُه وهِںدے نے۔
بڑی هَےرانگی هَے اُه نزر آاُںدے نهیں اَےپر,
مےرے هر دُّکھ نُوں آپنا دُّکھ همےشا جان سهِںدے نے۔
اساڈی اےس دُوری نُوں تُسیں وی سمجھو مزبُوری,
مَےں سُنِاَے ےاد جد کردے نے اّتھرُو آن وهِںدے نے۔
اُه مےرے نال هی رهِںدے نے سااے دی ترھاں هردم,
مےرے دِل توں کدے وی سمجھ ِاّک پل نا لهِںدے نے۔
جوانی وِّچ تاں هر ِانسان جھٹکے سهِ هی جاںدا اے,
بُڈھاپے وِّچ مگر 'امریک' اےداں کيوں جھٹکدے نے۔
