کوٹھے توں اُّڈ کاواں جا پُّچھ وے رُّکھاں نُوں
کِس مَےلا کیتا اے, مےرے پِںڈ دیآں دھُّپاں نُوں
کوٹھے توں اُّڈ کاواں جا مِل آ رُّکھاں نُوں
ماواں نے کد مِلنَے, روهیاے گاے پُّتاں نُوں
کوٹھے توں اُّڈ کاواں ِاه جھّکھڑاں جھںبِآ هَے
کِںجھ ساڈے پانی نُوں, ِاںجھ لهُو وِّچ رںگِآ هَے
کوٹھے توں اُّڈ کاواں اُّڈ بَےٹھ کریراں تے
کںدھاں وی ڈول گایآں ٹُّٹا کهِر ستیراں تے
کوٹھے توں اُّڈ کاواں کوٹھا نا ڈھهِ جاوے
کڑیآں تاں تِڑک گایآں ملبا هی نا رهِ جاوے
کوٹھے توں اُّڈ کاواں دُّکھ پُّچھ آ ماواں دے
کِوےں سّتھ وِچ بَےٹھاںگے اسیں باجھ بھراواں دے
کوٹھے توں اُّڈ کاواں جا بهِ جا ٹاهنی تے
سُن رّب وی رووےگا ساڈی درد کهانی تے
کوٹھے توں اُّڈ کاواں کوٹھے وِچ پاڑ پِآ کوای
ساڈی جِںد بنکے سانُوں کِاُں مار گِآ
کوٹھے توں اُّڈ کاواں رُّکھ ڈِگِآ پُںگر پِآ
پںدھ کُّکھ توں کبراں دا کِاُں اےنا سُںگڑ گِآ۔
