چڑھدے سُوردےو دیآں کِرناں, نیلے ساگر دی هِّک اُّتے,
جدوں پَےن, پرتو اُنھاں دا, لِشکاوے سر موتی واںگُوں,
جِاُں لِشکے اُه بھاںبڑ نےڑے, رُوپ-وٹاوی چمک دمک,
دےوے سُهج اےسنُوں, نالے ِاسدیآں لهِراں تےز ترار,
گرںتھاں دی بانی نُوں گاون, نال خُشی گلوکڑی پاون,
دکھنی پاںڈیچری دے تّٹ نُوں, تّمِل پُراتن جوگ زخیرا ۔
شهِر دے پّچھم ونّے هَے وے اںب دے رُّکھاں دا ِاک جھُںڈ,
پںچھی-پھڑُو سرب دُنیآں دے ِاتھے آن دھرا تے سُّٹن,
ماڑی کِسمت دے پںکھےرُو; ِاک سوےر اَوس جھُںڈ وِچ,
پںچھی ماراں توں آزاد هو, وِچ خُشی دے کوِال جھُولے,
ِاک ٹاهنی اُّتے بهِ گاںدی, ِاک مِّٹھا جِها گیت موهن لای
اپنے ساتھیآں تاایں, جِهڑے, راگ دھُنی سُن بھرے جوش وِچ,
وِنّھے گاے سن دِل جِنھاں دے; ون دے هور انےکاں پںچھی,
کّٹھے هو کے سُنن راگ نُوں, بھُّل بَےٹھے سن اپنا کارج ۔
بھر گای اںمرِت نال پَون وی, تےز مِٹھاس پھَےلدی جاپے,
ِااُں جاپے دَےوی ےُوتی ِاک کوِال بن گا گا کے موهے ۔
دِن-سُپنے اںدر ِاه ڈِّٹھی, ِاه دُرلبھ وکھری جِهی جھاکی,
کویآں دا جو کرے سُآگت, جدوں کلپنا دُور لِجاوے,
نِتپرت کارج دی دُنیآں توں, سُن کے گیت کوِال سںدا,
جادُو بھرے اَوس اُپبن وِچ, اےداں سی مَےں تدوں سوچِآ :
*کِاُں نا مَےں کوِال بن سکدا ? جھٹ پٹ مِلاں کوِالی تاایں,
اتے گُزاراں اپنا جیون ِاس توں مگروں خُشی دے اںدر,
مےری زِںدگی جھٹ رل جاوے, ِاس کوِال دے گیت دے اںدر ۔*
دےوتِآں سُنِآں نهیں هونا اَےسا سُںدر راگ کدی وی,
جِهڑا دےو ديا دے کارن مَےں سُن سکِآ اَوس دِهاڑے ۔
کوِال دی کُو کُو دے وِچوں, مَےں ڈھُکواں متلب سی کڈھِآ,
جِس نُوں هُن سںکھےپ بنا کے, مَےں تُهاڈے لای لِکھ دھراںگا ۔
پر کیکُوں ادبھُت دھُنی دی کیتی جاوے نکل, دسو کھاں ?
