مَےں آپنی تےه وِّچ
پرچِآ رےگِستان ساں
مُّدت توں مَےں
آپنی تپش ’چ تپدا
آپنی اگن ’چ سڑدا
آپنی کايا ’چ سُلگھدا
بھُّل گای سی مَےنُوں
چھاں, پِآس, نیر
بھُّل گاے سن
مَےنُوں ِاه سارے لفز
لفزاں دے سارے ماانے
مےرے کن کن نے
آپنی وِرانگی
آپنی تپش
آپنی اُداسی وِّچ
پرچنا سِّکھ لِآ سی
پر
تےریآں تلیآں وِچوں موه دیآں
کُجھ کُ بُوںداں کی ڈِّگیآں
کِ مےرے کن کن وِّچ
پھےر پِآس جاگ پای
جِاُن دی پِآس
آپنے اںدروں
کُجھ اُگااُن دی پِآس
تےرے موه دے نیر دیآں
کُجھ کُ بُوںداں نے
ِاه کی
کرامات کر دِّتی
کِ ِاّک مارُوتھل وِّچ وی
جِاُون دی کھاهِش بھر دِّتی۔
