مَےں تےری سےج تے جد پَےر دھرِآ سی
مَےں ِاک نهیں ساں – دو ساں
ِاک سالم وِآهی, تے ِاک سالم کُآری
سو تےرے بھوگ دی خاتِر
مَےں اُس کُآری نُوں کتل کرنا سی...
مَےں کتل کیتا سی
ِاه کتل, جو کانُونّن جاِاز هُںدے هن
سِرف اُهناں دی زِلّت نازاِاز هُںدی هَے
تے مَےں اُس زِّلت دا زهِر پیتا سی...
تے پھِر پربھات وےلے
ِاک لهُو وِچ بھِّجے مَےں آپنے هّتھ وےکھے سن
هّتھ دھوتے سن –
بِلکُل اُس ترھاں, جِاُں هور مُشکی اںگ دھونے سی
پر جِاُں هی مَےں شیشے دے ساهمنے هوای
اُه ساهمنے کھلوتی سی
اُهی, جو آپنی جاچے, مَےں راتی کتل کیتی سی...
اَو خُدايا !
کی سےج دا هنےرا بهُت گاڑھا سی ?
مَےں کِهنُوں کتل کرنا سی, تے کِهنُوں کتل کر بَےٹھی
