ِاک کُڑی جِدھا ناں مُهّبت
گُںم هَے-گُںم هَے-گُںم هَے ۔
ساد-مُرادی سوهنی پھّبت
گُںم هَے-گُںم هَے-گُںم هَے ۔
سُورت اُس دی پریآں ورگی
سیرت دی اُه مریام لگدی
هّسدی هَے تاں پھُّل جھڑدے نے
ٹُردی هَے تاں غزل هَے لگدی
لںم-سلںمی سرُو کّد دی
اُمر اجے هَے مر کے اّگ دی
پر نَےناں دی گّل سمجھدی ۔
گُںمِآں جنم جنم هن هواے
پر لّگدَے جِاُں کّلھ دی گّل هَے
ِااُں لّگدَے جِاُں اّج دی گّل هَے
ِااُں لّگدَے جِاُں هُن دی گّل هَے
هُن تاں مےرے کول کھڑی سی
هُن تاں مےرے کول نهیں هَے
ِاه کیه چھل هَے ِاه کےهی بھٹکن
سوچ مےری هَےران بڑی هَے
نزر مےری هَےران بڑی هَے
چِهرے دا رںگ پھول رهی هَے
اَوس کُڑی نُوں ٹول رهی هَے ۔
شام ڈھلے بازاراں دے جد
موڑاں 'تے خُشبُو اُّگدی هَے
وِهل, تھکاوٹ, بےچَےنی جد
چَوراهِآں 'تے آ جُڑدی هَے
رَولے لِّپی تنهاای وِچ
اَوس کُڑی دی تھُڑ کھاںدی هَے
اَوس کُڑی دی تھُڑ دِسدی هَے
هر چھِن مَےنُوں ِااُں لّگدا هَے
هر دِن مَےنُوں ِااُں لّگدا هَے
جُڑے جشن تے بھیڑاں وِچوں
جُڑی مهِک دے جھُرمٹ وِچوں
اُه مَےنُوں آواز دوےگی
مَےں اُهنُوں پهِچان لواںگا
اُه مَےنُوں پهِچان لوےگی
پر ِاس رَولے دے هڑھ وِچوں
کوای مَےنُوں آواز نا دےںدا
کوای وی مےرے وّل نا وِںهدا
پر خَورے کِاُں ٹپلا لّگدا
پر خَورے کِاُں جھاُلا پَےںدا
هر دِن هر ِاک بھیڑ جُڑی 'چوں,
بُّت اُهدا جِاُں لںگھ کے جاںدا
پر مَےنُوں هی نزر نا آاُںدا
گُںم گای مَےں اَوس کُڑی دے
چِهرے دے وِچ گُںمِآ رهِںدا
اُس دے غم وِچ گھُلدا رهِںدا
اُس دے غم وِچ کھُردا جاںدا ۔
اَوس کُڑی نُوں مےری سَوںه هَے
اَوس کُڑی نُوں سبھ دی سَوںه هَے
اَوس کُڑی نُوں جّگ دی سَوںه هَے
اَوس کُڑی نُوں رّب دی سَوںه هَے
جے کِتے پڑھدی سُندی هووے
جِاُوںدی جاں اُه مر رهی هووے
ِاک واری آ کے مِل جاوے
وفا مےری نُوں داغ نا لاوے
نهیں تاں مَےتھوں جیآ نا جاںدا
گیت کوای لِکھِآ نا جاںدا
ِاک کُڑی جِدھا ناں مُهّبت
گُںم هَے-گُںم هَے-گُںم هَے
ساد-مُرادی سوهنی پھّبت
گُںم هَے-گُںم هَے-گُںم هَے ۔
