دھُّپ وِّچ سی اُه چھاں جِهی,
راتاں نُوں اُه خاب جِهی۔
مےرے دِل دی سی اُه پِآس جِهی,
املی نُوں اُه شراب جِهی۔
اُهدے لارِآں نے کِنّے ڈںگ دِّتے,
اُه دھوکھےباز بن کے رهِ گای۔
جِهدے نال بِتااُنے سی سّتے جنم,
اُه کُڑی کِّسا بن کے رهِ گای۔
راںجھے لای اُه مُںدراں سی,
رانی سّت سمُںدراں سی۔
مِرزے دے اُه تیر جِهی,
مرن لای اُه کبراں سی۔
اُهدے چِهرے دی نا کدر پای,
اُه کالا دِل لَے کے بهِ گای۔
جِهدے نال بِتااُنے سی سّتے جنم,
اُه کُڑی کِّسا بن کے رهِ گای۔
اُهنے رُوپ دا بڑا گُمان کیتا,
آشکاں دے دِلاں دا شِکار کیتا۔
رُوه چھّڈی نا کّکھ دی اُهنے,
شَےری دے دِل دا هر کترا لهُو پیتا۔
بُّلھاں توں سی اُه اںمرِت جِهی,
پر بھَےڑا زهِر بنکے رهِ گای۔
جِهدے نال بِتااُنے سی سّتے جنم,
اُه کُڑی کِّسا بن کے رهِ گای۔
اُهدا چِهرا مَےنُوں نزر آوے,
راتی نیںد نا مَےنُوں آوے۔
آشک بنا کے اُه چھّڈ جاںدی,
بھورا ترس وی نا تَےنُوں آوے۔
لّگدی سی مَےنُوں اُه کلم جِهی,
پر کُڑی کھںجر بن کے رهِ گای۔
جِهدے نال بِتااُنے سی سّتے جنم,
اُه کُڑی کِّسا بن کے رهِ گای۔
