سُن کادرا تےری کُدرت دے رںگ نِرالے نے۔
کدے چھاوےں تّتی هوا, کدے دھُّپ وِّچ پالے نے۔
پهِلاں پیلے کر پّتے, تُوں سارے جھاڑ دِّتے۔
هُن کُولیآں کرُوںبلیآں لال, تے هرے وی باهلے نے۔
تُوں آپ هی پال کے, تے آپے توڑ دِںدا
پھِر جھّٹ نوےں اُگا دےںدا, تَےنُوں کاهدے کاهلے نے۔
کوای رُّکھ نُوں وّڈھ دےوے, تُوں گُّسے هو جاںدا۔
کای جڑھاں توں پُّٹ دےںدا, کای رُوڑیآں پالے نے۔
کِنّی اُمر دا رُّکھ هووے, تُوں لّکڑیں لیکاں پا دےںدا
کّٹے رُّکھ توں پتا لّگے, کِنّے سال ِانسان پالے نے۔
ِاںجھ هی ِانسان دے چّکر نے, کای بُّڈھے هو مردے۔
نوےں جںم پَےںدے لوکو تے بندے اکلاں والے نے۔
هَےرانی دی گّل نهیں, ساری کُدرت ِاںجھ چّلدی۔
کُدرت دے پالِآ وے, کاهتوں مهِل بنا لاے نے۔
تُر جانا واںگ پّتِآں, پھِر نوِآں اُّگ پَےنا
کادر دی کُدرت دے, لوکو رںگ نِرالے نے۔
تُوں مَےں نُوں چھّڈ بںدے, اُس دے نے سبھ دھںدے۔
وِّچ رزا دے سرب ِاّک دِن, پااُنے ِاتھوں چالے نے۔
