پھُّلاں دی کھِلکھِلاهٹ بھری خُشبُو,
الَوکِک رںگ بِخےردی مُسکان!
هرے بھرے پّتِآں نُوں,
هوا دی بکھشی هوای,
مِّٹھی, نِّگھی, شیتل تے,
سںگیتمای سرسراهٹ !
دُور ! هرِآلی سربےج پربتاں چوں,
جھاتیآں ماردے,
سُورج دیآں سترںگی کِرناں نال,
ِاکمِک هو پیگھاں سِرجدے,
چاںدینُما سفےد پانیآں دی,
چھرچھراهٹ !
ونّ سونّے رںگاں نال سںورے,
پںچھیآں دے جھُرمٹ,
تے مِّٹھیآں تے منبھااُںدیآں بولیآں!
اّلڑ مُٹِآراں دیآں بےپھِکر,
تے بےباک, مست گّپاں!
تے آپِاُں باهر,
نِدھڑک تے جوبن متیآں ٹوراں!
گرمیآں دیآں تپدیآں دھُّپاں !
پِںڈ دیآں گلیآں ’چ اُڈدیآں دھُوڑاں !
تے ِاس سبھ توں بےکھبر کھےڈدے !
المست بّچے!
سردیآں دا مَوسم تے,
وِهڑے نُوں چار چنّ لگااُںدیآں,
مِّٹھیآں تے نِّگھیآں دھُّپاں!
بگیچی وِّچ مُسکراهٹاں بِخےردے ,
گُلدُپهِری دے رںگ برںگے پھُّل!
شاماں نُوں گھراں دیآں تاکیآں ’چ,
ٹِمٹمااُںدے چِراگ !
جِوےں برںهے رںگ رّتے !
چِر وِچھڑے مهِبُوب دی!
نامُکدی اُڈیک دے !
انبُّجھ سُنےهڑے بن بَےٹھے هون!
بنےرے کھڑی, کِسے سُکھ سُهاگن دیآں,
وِآکُل تے بےچَےن اداواں !
جِوےں اگلےری کالی بولی,
لںبےری, رات دے!
نا مُکدے وِچھوڑے نُوں !
درِشٹیمان کر رهیآں هون!
ساون مهینے چھاایآں,
گھنگھور گھٹاواں,
کالے گھنے بدلاں دی گڑگڑاهٹ,
بِجلیآں دیآں دھرت چھوهںدیآں چمکاراں!
چھمچھم وردیآں بارشاں,
لںبیآں لںبیآں جھڑیآں,
سبھ تھاایں هوای ,
جلتھل جلتھل!
رّبی رںگاں ’چ رّتے !
مست بال نِآنے!
تے گلیآں دے پانیآں ’چ,
چھڑپ چھڑپ کھےڈاں!
گھر گرهِستھ نُوں مانن والیآں,
سُآنیآں دے کومل هّتھیں بنے,
گرم مال پُوڑے!
تے گرم گرم چاه دیآں چُسکیآں!
جِوےں پروارِک سُّکھاں نُوں,
وِسمادِک کر رهیآں هون!
تے ساون دی چھهبر نُوں,
‘‘جی آياں’’ کهِ رهیآں هون!
پِںڈوں باهر, هرِآول نهااے کھےت!
اَوه! کھُوبسُورتی دا رںگلا ےار,
انُوٹھی مےگھ مستی ’چ رمِآ,
مںترمُگدھ پَےلاں پااُںدا!
نّچدا مور !
تے مهِبُوب مورنی دا دِلکش !
چُگِردی پهِرا!
جِوےں کِتے, سمےں نُوں بنّھ چھّڈِآ هووے!
تے بابے نانک دے ِاه پاون بول,
آپ مُهارے, سںگیتنُما هو جاون!
‘‘موری رُن جھُن لايا,
بھَےنے ساونُ آيا’’
اںباں دے باگاں وِّچ کوِال,
مےگھملهاری دھُنّ چھےڑی,
مست کُو کُو دی,
سُریلی!
بِرهڑی!
تے دِل ٹُںبویں
اواج وِّچ!
ٹھںڈی چھهِبر نُوں, جِوےں,
هور ورھن لای, کهِ رهی هووے!
پیگھاں جھُوٹدیآں تے گِّدھے پااُںدیآں,
پِںڈ دیآں اّلڑ مُٹِآراں نے ,
هُلاس, اُتسو تے انتھّک کھُشیآں نُوں,
آپنے سُپنِآں دے راجکُماراں لای,
ِاوےں رُوپمان کر چھّڈِآ هووے!
‘‘اّلڑ کُڑیآں گِّدھے پاون
جھُوٹن پیگھاں شور مچاون
دھرتی هِّک هرِآلی هوایاَے
موراں رُنجھُن لاای هوایاَے
چھےڑ مِّٹھی جِهی دھُنّ تُوں وی, کوای
دِل چیردی هےک تے لا
تُوں مےرے پریتم گھریں تے آ.......!!!’’
گُربانی دی ٹھںڈی فُهار پھِر برسی هَے!
‘‘رںگ سبھے ناراِانَے جےتے من بھاونِّ’’
اتے
‘‘رںگِ هسهِ رںگِ رووهِ چُپ بھی کر جاهِ
پرواه ناهی کِسَے کےری باجھُ سچے ناه’’
رںگاں لّدھی رُّت, بهار دے بااد,
پتجھڑ دی آمد سُبھاوک هَے!
وِچھوڑے!
بِرهے !
تے بَےراگ دی رُّت! پتجھڑ!
‘‘بِرها بِرها آکھیاَے
بِرها تُو سُلتان, پھریدا
جِت تنِ بِرهُ ن اُپجَے
سو تنُ جانُ مسانُ’’
کھِجاں دی دستک!
جوبن رُّت دی وِداِاگی!
تے بُڈھاپے دی آمد دا!
خُداای سّچ!
دھُر کی بانی دیآں ِاه پںکتیآں ,
پھِر لرجیآں !
‘‘دھنُ جوبنُ ارُ پھُلڑا
ناٹھیاڑے دِن چار
پبنِ کےرے پت جِاُ
ڈھلِ ڈھُلِ جُںمنهار’’
کِنّی سُںدر! تے سّچی! تسویر هَے ِاه!
کِ دَولت!
جوانی !
تے پھُّل !
سدیوی نهیں هُںدے!
بّس کُجھ دِناں دے ,
مهِمان هی, هويا کردے نے!
سوهنے باںکے! جوبنمّتے!
هرے بھرے پھُّل, پّتے!
جو کدے وّڈے وّڈے, سرُو جِهے شوبھنیک!
تے درشنی رُّکھاں تے ,
هیرے موتیآں نِآای جڑے سن !
اّج پیلے سُّکے هواے!
بھُںجے ڈھّٹھے !
جِوےں, رو رو کِ, دُهاایآں دے رهے هون!
کِ اَوه ! ساڈے اُپروں لںگھن واليو!
سانُوں مِّدھو, لتاڑو !
اَےپر جرا سلیکے نال!
بھُّل گاے هو?
سِکھر تپدیآں دھُّپاں وِّچ!
تُساں ساڈیآں ٹھںڈیآں تے مِّٹھیآں چھاواں نُوں,
مانِآ سی کدے!
‘‘بھکھدِآں هُسناں دے سارے بھَور نے,
دھَولِآں دا نا کوای مِّتر, نا ےار
هن جناجے دی دُآ وِّچ, تِنّ شریک
ےا ‘آوارا’ ےا مالی ےا چنار’’
ِاه مِّٹی پاے !
سُّکے پیلے پّتے!
هوا دے هر بُّلے نال ,
ِاّدھروں اُّدھر رُلدے!
دھرتی دی هِّک نال ,
سدیوی ساںجھ پاای بَےٹھے!
مُڑ مِّٹی هو جانگے!
کِاُںک, کاهدا مان!
جد کادِر دے نِزام وِّچ!
کُّجھ وی, ستھاای نهیں هُںدا!
جیون وی ِاک !
نِرںتر بدلدا, مَوسم هَے!
هر مَوسم دی آمد ,
اُس سّچے رّب دی امولک بکھشِش هَے!
سُنےها هَے!
بِجلی دی ترںگنُما,
جُںبِش هَے!
کُدرت دیآں اسیم نِآمتاں !
برکتاں!
داتاں !
انگِنت هن!
بس لوڑ هَے ,
ِانھاں مانیآں هںڈھاایآں,
دُرلّبھ داتاں دا ,
جِنّھا دا, کوای بھی مُّل نهیں تارِآ!
جرا کُ جِنّا,
اهِساس هو جااے!
ِاه اهِساس هی مالک دی,
بںدگی هَے!
چاکری هَے!
گُرُو بابے دے بانی دے سںگیتمای بول,
بھاای مردانے دیآں
ربابی سُراں نال سربےج!
پھےر سںگیتمای هواے نے!
‘‘بلِهاری کُدرتِ وسِآ
تےرا اںتُ ن جاای لکھِآ’’
هے پربھُو!
مَےں تَےتھوں سد سد بلهار جاواں!
تُوں! آپنی هی رچی هوای,
کُدرت دے انےک رںگاں وِّچ ,
خُد هی وِدمان هَےں!
ِاهی اهِساس !
ِاهی خِآل !
ِاهی سوچ!
جاں ِاهی پھُرنا!
اُس بےپروار واهِگُرُو دا سّچا سِمرن هَے!
