جِںدگی وِچ کُجھ نا کُجھ کر جاایاے۔
جِںدا رهیاے ےار جاں مر جاایاے۔
ےار هَے سُورج تے مَےں سُورج-مُکھی,
جِس ترپھ لَے جااے رهبر جاایاے۔
جان هَے کِ جِسم وِچ تُوپھان هَے,
آپنی تاسیر توں ڈر جاایاے ۔
دِن سوا نےجے تے سُورج هَے کھڑا,
اےس وِچ کُجھ سام رںگ بھر جاایاے۔
دُور ِاک سهرا پُکارے دوستو ,
دُور تک بن کے سمُںدر جاایاے ۔
ِاس سهِر وِچ جین دی ِاه رسم هَے,
سِر کِسے دهلیج تے دھر جاایاے۔
هر ترپھ اّگ دی ندی رستے 'چ هَے,
جاایاے تاں کِس ترھاں گھر جاایاے۔
اَےب اپنا ِاک هُنر بن جااےگا,
جین کھاتِر مَوت نُوں ور جاایاے۔
