ساری اُمر گھسیٹِآ بُرس بھاوےں,
بنی اںت دے وِچ تسویر کُرسی۔
تیر سِرپھ سریر نُوں وِنّھدا اے,
ےارو ! جااے ِاکھلاک نُوں چیر کُرسی۔
راںجھا پھِرے باجاراں وِچ بھاا پُّچھدا,
تھاں ِاسک دے مںگدی هیر کُرسی ۔
مِهر سےکھ پھرید دی هوای “ساهِب”,
وَےدراج نُوں مِلی اکھیر کُرسی ۔
