جھںڈا جھُلدا سی تےرا جمرود اُّتے,
رستا دےںدا سی اٹک دا آب تَےنُوں۔
سدا آپنی هِّک تے لاںودے سن,
ستلُج, راوی تے جِهلم, چناب تَےنُوں۔
دِنے رات آپنا چور جھولدے سی,
آفتاب نالے مهِتاب تَےنُوں۔
مِِلآ هويا سی ےودھا جرنَےل باںدا,
هری سِںگھ نلُوآ لا جُآب تَےنُوں۔
بکھشی هوای سی کُدرت نے آپ هّتھیں,
شکتی شےر والی بے هِساب تَےنُوں۔
تدے سوهنے پںجاب دے والیآ اُاے,
لوکیں کهِںدے نے شےر-ِا-پںجاب تَےنُوں۔
رنجیت بن کے رن نُوں جِّتِآ تُوں,
تےری کِدھرے وی هُںدی نا هار ڈِّٹھی۔
باای دھار دے راجِآں کدم چُںمے,
جدوں چمکدی تےری تلوار ڈِّٹھی۔
تےرے ادل ِانساف دے گیت گااُںدی,
ِاس پںجاب دی مَےں هر ِاّک نار ڈِّٹھی۔
کر کے راج کاِام آپُوں خالسے دا,
سارے راج دی مَوج بهار ڈِّٹھی۔
دےںدے رهے سلامیآں جھُک جھُک کے,
آکڑ کھان پٹھان نواب تَےنُوں۔
مِلدے رهے اںگرےز وی دِنے راتی,
پھےرے پا پا شےر-ِا-پںجاب تَےنُوں۔
تَےنُوں کی آکھاں کاهدا رُوپ سَےں تُوں,
بادشاه تے نالے پھکیر وی سَےں۔
موياں لای جے اںمرِت دی بُوںد سَےں تُوں,
جیںدِآں لای تُوں شمشیر وی سَےں۔
جےکر زالماں لای سَےں زهِر کاتل,
دردمںداں دے لای اکسیر وی سَےں۔
جےکر کایآں نُوں ٹَےکس تُوں لاںودا سَےں,
بکھشِش کردا کایآں نُوں جگیر وی سَےں۔
ِاّکو مَےں نهیں سارا جهان کهِںدَے,
چشما پھَےز دا پھَےز-ِا-آب تَےنُوں۔
جّرا جّرا پںجاب دا اّج تیکر,
کردا ےاد هَے شےر-ِا-پںجاب تَےنُوں۔
تےرے گھوڑے دی ٹاپ دی اواز سُنکے,
تھر تھر کںبی زمین اسمان کںبِآ۔
کابل کںبِآ نالے کںدھار کںبِآ,
تھر تھر کںبی پٹھانیں پٹھان کںبِآ۔
تےگاں تےریآں لِشکیآں تک تک کے,
هر جُآن غازی بےایمان کںبِآ۔
اٹکِآ اٹک جلال نُوں وےکھ تےرے,
اُّٹھدا کںڈھيوں کال "تُوپھان" کںبِآ۔
فتهِ تےری رکاب دے نال دَوڑی,
مّتھا ٹےکدا سی آفتاب تَےنُوں۔
اَےپر دیدے اّج ساڈے ترس رهے نے,
کِّتھوں ڈھُوںڈھیاے شےر-ِا-پںجاب تَےنُوں۔
