مَےں ِاکّلا تے نهیں هاں
اَے مےری مهِبُوب
تُوں کُجھ گم نا کر
وےکھ مےرے نال
مےری جِںدگی دے پَےںڈِآں وِچ
اردھ – ےاراں دا کِوےں
ِاّک کاپھلا چلدا پِآ هَے
ےار !
جو چںچل پلاں وِچ
ساویآں تے پیلیآں
چُنّیآں دی رںگلی بات پااُںدے
جاں کِسے کلپِت جِهے مهِبُوب دے
چرچے چوں کھُد نُوں بھالدے
جاں کِسے اسلیل گھٹنا دا
مُلاںکن کردِآں
ٹپکدے اںباں جِهے لپھجاں نُوں
مُڑ مُڑ چُوسدے ۔
ےار !
جو بھاوُک پلاں وِچ
ِانکلاباں دی کتھا وی
چھےڑ بهِںدے نے کدی
جد کدی هووے سهادت دا
جِکر جاں
زهِر دے ڈیکن دی
گّل چھےڑے کوای تاں
کلپناں وِچ رول
کر جاںدے ادا سُکرات دا
پر اںت آپنے
راه دیآں کںدھاں گِنا کے
بُجدِلی پهِنی
گھراں نُوں پرتدے
مَےں ِاکّلا تے نهیں هاں
اَے مےری مهِبُوب
تُوں کُجھ گم نا کر
