مَےں پِآ وجاواں,
پِآ وجاواں سِتار۔
اُںگلاں مےریآں جاچ ن جانن,
اجے جاچ ن جانن بهُتی,
کّڈھن لگِآں هےک هور کوای
نِکل جااے کوای هور,
آ-مُهاری,
جِسنُوں کِسے ن سُنِآ
اجے تیک۔
دِل پِآ نّچے
"مُڑ کے مُڑ کے!
مُڑ کے اَوهو واج!"
اُںگل مےری
پای ٹٹولے ساج
کِ مُڑ کے آوے واج۔
ٹُّٹِآ تارا,
چانن دا جھلکارا
مُڑ ن شکل دِکھااے,
واج آای جو 'کےراں,
مُڑ کے کدی ن آاے۔
اُںگل مےری
پای ٹٹولے ساج
ن مُڑ کے آوے واج۔
مَےں پِآ سوچاں,
جاچ آاے جد پُوری
جھٹ پچھانن اُںگلاں مےریآں
کنّ مےرے دی سَےنت,
واج جو آاے اچانک
جھّٹ پکڑ کے بنّھ لَےنگیآں
اپنے جال دے اںدر۔
نالے ڈر پِآ آوے,
پھےر کی هووےگا?
پُوری جاچ دے اَوںدِآں سار
ن اُںگلاں نے کھِسکنا,
نا کدی پَےنا
راه اوّلڑے,
ن کدی نِکلے کوای واج,
آ-مُهاری,
جِسنُوں کِسے ن سُنِآ۔
