اُه وکھت کُوّلا سی, جاں سمےں دی چال سی,
بّس بول هی نا سکِآ, اُںجھ تاں اُه مےرے نال سی۔
ِاه وی تاں هو سکدَے, ِاه وی تاں مُمکِن هَے,
کِ جَوهری هی کّچا سی, اُه هیرا تاں کمال سی۔
اُّپروں تاں مےرے هَوںسلے, چُںبدے سی اسماناں نُوں ,
اںدروں دِل دی جھَوںپڑی, بڑی هی کھستا هال سی۔
موهلےدھار میںه سِر تے, ججباتاں دا وردا رِها,
کّلر چ مَےں بَےٹھا رِها, کھَورے کِس دی ڈھال سی۔
اَودےں دِن نُوں هنےرا, اتے آتھن سی سُوها سُوها,
اّکھ وِّچوں لهُو چويا جاں پھےر سُورج هی لال سی۔
ماردا جاں رّکھ لَےںدا, ِاّک پاسا هو جانا سی,
تُوں سدیآں تّک لٹکا دِّتا, ِاّک پل دا سوال سی۔
کدوں مِلُو, کِوےں مِلُو, رّب سّچا جاندا هَے,
"مںڈےر" نُوں تاں اَےںوے بّس, جھُوٹھا جِها ملال سی۔۔
